Knjiga poznatog crnogorskog planinara Milana Radovića “Nebeske note” donosi putopisno-dnevničke zapise s uspona na Alpe, Kavkaz, Ande i Himalaju.

Književnik Budimir Dubak je u predgovoru Nebeskih nota zapisao je o ovoj knjizi: “Rijetke su i dragocjene takve knjige, naročito u nas. Stoga je izuzetan doživljaj susret s rukopisom Milana Radovića “Nebeske note”. To je jedinstvena knjiga, sačinjena od autobiografskih zapisa vrhunskog alpiniste, koji je, zajedno sa Draganom Bulatovićem, u oktobru 2008. godine ušao u istoriju ovog sporta.

Ali, kao što će čitalac vidjeti, iz ove knjige, osvajanjem planinskih vrhova ne dostiže se suština pomenutih pregnuća i često nadljudskih podviga. Smisao i korijen te strasti je duboko u čovjeku. O nevidljivom usponu, što se odvija u ljudskoj duši, koja teži neprekidnom usavršavanju, kroz uspinjanje uz planinu, kao kroz ushođenje k Bogu, u ovom, sopstvenim podvigom pisanom štivu, prije svega je riječ.

Pa ipak “Nebeske note” kao da prije svega svjedoče o tome kako je samo uslovno riječ o sportu, a suštinski o nekoj žanrovskoj simbiozi: filosofije, religije i umjetnosti. To me, kao pisca, dodatno ohrabrilo da se upustim u komentarisanje nečega što gotovo ne posjedujem u svom iskustvu. Doduše, i sam autor knjige više se poziva na pisce, kada je o ovom fenomenu riječ, nego na same alpiniste, znane i neznane, srećne i tragične, koji su ispisali, visoko, makar krikom nepojamnog ushićenja, ili potonjim izdahom u sniježnoj grobnici, pod otvorenim nebom, svoje svakovrsne drame.

Čovjek, uspinjući se ka vrhu, u prividnoj potrazi za smrću ustvari traži i zadobija iskupljenje i život. Nadvladava prolaznost i smrt. Fizika se preobražava u metafiziku.

Upravo čitajući “Nebeske note” Milana Radovića, prisustvujemo neposredno tom činu metamorfoze trošnog i prolaznog, u ono što je neuništivo u čovjeku.

Knjiga “Nebeske note” prvo je napisana neposrednim iskustvom i podvigom, a potom na papiru. Ovakvu knjigu nije ni moguće napisati drugačijim postupkom. Ona pripada surovoj “stvarnosnoj prozi“” ali i “magičnom realizmu” Dnevnički zapisi, u kojima je pedantno registrovan svaki detalj, svaki minut i savladana stopa, uvode čitaoca u dramu, ne kao posmatrača, već kao aktivnog učesnika”.

Milan Radović je rođen u Plužinama, 15. travnja, 1970. godine, a planinarenjem se bavi od djetinjstva.   Jedan je od osnivača Planinarskog kluba “Visokogorci Crne Gore” i načelnik Komisije za planinarstvo, alpinizam i ekspedicije Planinarskog saveza Crne Gore. Rekreativno se bavi slobodnim penjanjem, kanjoningom i speleologijom i trčanjem.

Milan Radović planinarenjem se bavi od djetinjstva. Vodio je preko pedeset planinarskih akcija u zemlji i inostranstvu. Popeo u zimskim i ljetnim uvjetima sve značajnije crnogorske vrhove. Zajedno s klupskim kolegama popeo prvenstveni zimski smjer na Maja & Jezerce (2694 mnv) u Albaniji. Kao član klupskih i međunarodnih ekspedicija popeo je neke od najviših europskih i svjetskih vrhova. Zajedno s Draganom Bulatovićem izveo je 2008. godine prvi uspješan uspon crnogorskih alpinista na vrh preko osam hiljada metara, Manaslu 8163 mnv u Himalajima.

Najznačajniji usponi:

Julijske Alpe (Triglav 2864 m., Škrlatica 2740 m., Mangart 2649 m., Jalovec 2645 m.); Olimp ( Mitikas 2917 m, 2 puta, najviši vrh Grčke); Grosglockner 3798 m, – najviši vrh Austrije 2 puta; Breithorn 4164 m, Alpi, 2 puta; Gran Paradizo 4061m, – najviši vrh Italije, 4 puta; Mon Blan 4810m, – najviši vrh Zapadne Evrope, 4 puta; Kavkaz (Elbrus 5642 m.) – najviši vrh Europe; Andi (Akonkagva 6962 m.) – najviši vrh Južne Amerike; Himalaji (Manaslu (8163 m.), Nepal, jedan od četiri najteža himalajska vrha; Denali (6194 m), najviši vrh Sjeverne Amerike.